एक एक प्रश्नचिन्ह
उभे राहतात
आवासून...
वास्तवतेत
कागदाची घडी करावी
तशी चौपट होत जात
प्रश्न चिन्हांची साखळी
आवासून...
अपेक्षांचे डोंगर
वसंताचा बहर
आसवांची मनगळती
आठवफुलांची तक्रार
गुरफटून टाकतात
आवासून...
मानगुटीला
प्रश्न चिन्हांची शांत जळत
असलेली सहवेदना
सूर्यास्त सूर्योदयाच्या
पहिल्या किरणांच्या
उत्तर साखळीने
सविता तुकाराम लोटे
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा