savitalote2021@bolgger.com

शुक्रवार, ९ एप्रिल, २०२१

आपणच आपल्याला

आपणच आपल्याला 

आपणच आपल्याला 
द्यावी शिक्षण 
आणि त्या शिक्षेबद्दल 
विचार करता करता 
हजार वेळा मरावे
 स्वतःच्या चुकीबद्दल 
कबुली द्यावी 
स्वतःच्या मनाशीच 
आपल्याच आपल्या चुकीबद्दल 
आपणच आपल्याला
 द्यावे सप्तसूर
 वाऱ्याबरोबर खेळण्यासाठी 
जपावी पायवाट कुठली तरी 
दूर देशाची जपतांना 
आपणच आपल्याला 
द्यावीत शिक्षा
     सविता तुकाराम लोटे

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

राहूनच गेले ( प्रेम कविता )

एक प्रेयसी आपल्या प्रियकराच्या मेसेज साठी वाट बघते आहे पण तो मेसेज आल्यानंतर त्याच्याकडून नात्यात मर्यादा आहे याची आठवण करून देणारी ही कविता...