savitalote2021@bolgger.com

बुधवार, १४ एप्रिल, २०२१

बाबाबासाहेब

बाबासाहेब 
आज नवी पहाट निळ्या रक्ताची 
अथांग सागराला कवेत घेण्याची
आम्ही गुलाम , बादशहा आजचे 
निळे आकाश होते फाटलेलेच 
आता लढाई आहे जिंकलेलीच
वादळ झुकले डोळ्यातील पाणीही सुकलेच 
लढाई जिंकता जिंकताच 
जातीपातीची समाजव्यवस्थाही हरलीच
शिका संघटित व्हा संघर्ष करा या मंत्रानीच 
आज गाथा तुझ्या जीवनप्रवासाची
आभाळाच्या सावलीची अडसर एकट्यानेच 
लढुन आम्हासाठी जिंकलीच 
पाण्यालाही खुले केले वादळाला पायदळीच तुडवून, साधे सोपे नसलेले आयुष्यही तूच 
केले कौतुकास्पद भवितव्याचे 
त्रिशुलाच्या टोकावर लेखणी संविधानाची अंधश्रद्धेच्या उपवासाला खाऊ पंचशीलचे ज्ञानसागरा मार्गदाता अंगणात बोधिवृक्षाच्या अभिमानाच्या.....
स्वाभिमानाच्या कोहिनूर तूच !!!
             सविता तुकाराम लोटे

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

राहूनच गेले ( प्रेम कविता )

एक प्रेयसी आपल्या प्रियकराच्या मेसेज साठी वाट बघते आहे पण तो मेसेज आल्यानंतर त्याच्याकडून नात्यात मर्यादा आहे याची आठवण करून देणारी ही कविता...