savitalote2021@bolgger.com

शुक्रवार, १६ एप्रिल, २०२१

प्रिये


   प्रिये
आकाशातील चमकते चांदणे 
तुझ्याकरिता तोडून आणणे 
चांदण्याचा गजरा केसात माळीन 
स्वप्न तुला दाखविणार नाही 
जे जीवनात उतरत नाहीत 
माझ्या मला मर्यादा माहित आहे
तरीपण 
जीवनाच्या प्रत्येक वाटेवर 
साथ मात्र देईल 
हाताने मोकळा केसात 
लाल गुलाबाचे फुल माळीन
                    माझी प्रिये!!
    सविता तुकाराम लोटे 

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

राहूनच गेले ( प्रेम कविता )

एक प्रेयसी आपल्या प्रियकराच्या मेसेज साठी वाट बघते आहे पण तो मेसेज आल्यानंतर त्याच्याकडून नात्यात मर्यादा आहे याची आठवण करून देणारी ही कविता...